Gönül kelimesi ve bir gönüllünün izlenimleri

TÄ°TREŞİMÄ° ve anlamı ile ’gönül’ kelimesinin, dilimizde ve yaÅŸantımızda her zaman farklı bir yeri, ısıtan bir yönü olmuÅŸtur.

Günümüz Türkçesinde ’gönül’ olarak geçen kelime, Orta Asya dillerinde ’köngül’ olarak kullanılmış. Medeniyetlerin buluÅŸtuÄŸu Türkiye coÄŸrafyasının batısında konuÅŸulan dillerde ise bu kelimenin tam bir karşılığı bulunmuyor. Sözlüklere bakıldığında karşımıza, bizim dilimize gönül deÄŸil, ’kalp’ olarak çevrilen kelimeler çıkıyor.

Bir anlamda Türkçemiz, ’gönül’ kelimesinin sıcaklığında bir organ olan kalp ile bir duygu bütünü olan kalbi ayrı ayrı algılıyor. Emekle beslenen duygunun deÄŸerini daha da kutsallaÅŸtırıyor.

Bir Ankara Hürriyet projesi olan ve ankara.sendeyolla.com sitesinde hayat bulan ’gönüllü’ kent muhabirliÄŸi kavramı da, binlerce üyemizin verdiÄŸi destek ve emek ile iÅŸte bu yüzden büyük deÄŸer ve büyük önem taşıyor.

Bütün bunları anlatmamızın nedeni ise gönüllü kent muhabirlerimizden MS Hande Casus’un, sadece kent haberciliÄŸi için deÄŸil, sosyal yaÅŸam için de yürüttüÄŸü gönüllü çalışmalara iliÅŸkin haber - izlenimini bizlerle ankara.sendeyolla.com’da paylaÅŸması..

MS Hande Casus’un bizlere aktardıkları ÅŸöyle:

KIRMIZI YELEĞİ GİYDİM

Madem iÅŸimin olmadığı, özgür ve altın yıllarım bunlar; ben de bu özgürlüÄŸü sonuna kadar kullanıyorum. Gönüllü muhabirlik, LÖSEV’de gönüllü çalışmalar derken, sıra Kızılay’a geldi. Türkiye Kızılay DerneÄŸi’ne gittim. Gönüllü çalışmasına katılmak için baÅŸvuruda bulundum. Ä°ÅŸte ilk gönüllü çalışmam ve ilk gün izlenimlerim.

Kırmızı ’KIZILAY’ yeleÄŸini giyiyorum, rozetimi takıp, broÅŸürleri alarak yola koyuluyorum.

Karanfil sokak ve Postane binası çevresinde çalışmaya baÅŸlıyorum. Her gün yollarda eline onlarca reklam, tanıtım broÅŸürü tutuÅŸturulan ve durmadan mendil, çiçek, kartpostal almaya zorlanan Ankaralılar bir ÅŸeyler dağıtan herkese öcü gibi bakıyor.

Sizinle göz teması kurmamaya özen göstererek, yakanızdaki rozeti ve broÅŸürlerdeki yazıları okumaya çalışıyor. Ä°lk bir saat boyunca bu önyargıyı kırmak için ’kan bağışıyla ilgili bilgi almak ister misiniz?’ gibi iyi niyetimi ve amacımı belli eden cümleler kuruyorum.

Ancak hareket halinde olan insanlara derdinizi anlatmak oldukça zor. Genellikle cümlemin ’KAN BAÄžIÅžI’ kısmını duyuyor ve koÅŸar adım uzaklaşıyorlar. Ä°lk saatlerde hedefim gençler. Ancak çoÄŸu gezmek amacıyla Kızılay’da bulunduÄŸu için, en ilgisiz olanlar da onlar. Hatta büyük bir kısmı ’alkollü kan bağışlayabilir miyim?’ gibi sorular soruyor.

ORTA YAÅžLILAR ÜRKEK

Bir kısmı; ’UyuÅŸturucu kullanıyorum. Benim kanım iÅŸe yaramaz.’ gibi espriler yaparak (!) uzaklaşıyor. Kimileriyse meraklı, broÅŸürlerden almak istiyor ama yanındaki arkadaÅŸları ’Senin kanını napsınlar oÄŸluum’ diyerek arkadaşını uzaklaÅŸtırıyor.

Bu sürede yaklaşık 10 kiÅŸiye postanenin yerini, 10 kiÅŸiye de farklı adresleri tarif ediyorum. Bir süre sonra gençlerden vazgeçip orta yaÅŸlılara yöneliyorum. Orta yaÅŸ grubu daha ilgili. Ancak itiraf edeyim ki daha ürkek...

Uzun uzun konuÅŸmayı seviyorlar. ’Bizim halkımız çok ilgisiz, çok bilgisiz, üstelik de bilinçsiz...’ ÅŸeklinde uzun uzun konuÅŸtuktan sonra istisnasız hepsi; ’Kızım ben kan veremiyorum. Kaç kere gittim almadılar. Tansiyonum düÅŸük...’ diye bahanelerini sıralayarak uzaklaşıyor.

Üç saatlik gönüllü çalışmam boyunca yüzlerce broÅŸür dağıtıyorum ve bir kiÅŸiyi de kan vermeye ikna ediyorum. Aldığı broÅŸürü okumadan, eline aldığı saniyede yırtanlara aldırmadan; bir kiÅŸinin bile olsa ilgisini çekmeyi baÅŸarmış olmanın mutluluÄŸuyla evimin yolunu tutuyorum.

Türkiye Kızılay DerneÄŸi’nde gönüllü olarak çalışmak, kan bağışıyla ilgili bilgilenmek ve kan bağışında bulunmak için;

www.kizilay.org.tr